(?)

De dalmatier:

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verschillende types


Er wordt wel eens gesproken over Dalmatiërs van het Engelse type en Dalmatiërs van het Noorse/Scandinavische type. In de loop der jaren zijn vele Scandinavische Dalmaten geëvolueerd tot forse, zwaargebouwde Dalmaten met veelal ook grotere hoofden dan de Dalmaten in de rest van Europa. De laatste jaren zijn er enkele goede honden vanuit Scandinavië geëxporteerd naar heel Europa. Deze zijn meermaals ingezet voor de fokkerij en hebben hierdoor ons ras beinvloed. Onze Dalmaten zijn nu meestal forser dan een tiental jaar terug. Het is echter aan de fokkers om er op toe te zien dat hun fokprodukten blijven beantwoorden aan de rasstandaard. Te grote en te zwaar gebouwde dalmatiërs zijn geen goede vertegenwoordigers van hun ras. In de rasstandaard staat o.a. dat een Dalmatiër een sterk gespierde hond dient te zijn die echter niet grof of plomp is.

Kleuren


De meest voorkomende kleuren zijn zwart en leverbruin. En dan heb ik het natuurlijk over de kleur van de vlekken op de witte vacht. Dalmatiërs met bruine leverkleurige vlekken hebben ook bruine snoeten en deze zijn ook volledig volgens de rasstandaard (mogen dus ook shows mee gelopen worden). Kleuren die uitgesloten worden zijn lemoenkleurig en driekleurig. En dan zijn er nog een hele reeks uitzonderingen waarvoor ik u doorverwijs naar: http://hattrick-dals.home.att.net/Colors.html of http://www.geocities.com/paisleydals//color.html.


Een zwart- en lemoengevlekte Dalmatiër naast elkaar


Vlekken


Het is erg moeilijk goede tentoonstellingsexemplaren te fokken. Dalmatiërs worden namelijk volledig wit geboren en krijgen in de loop van tijd hun tekeningen.


Dalmatiërs worden volledig wit geboren


Zelfs wanneer een pup op 8 weken de fokker verlaat zijn de vlekken nog niet volledig ontwikkeld. Bij de volgende afbeelding zie je de vlekken net verschijnen als grijze stippen. Deze vlekken moet zich nog verder ontwikkelen.

Een pup waarvan de vlekken net doorkomen
 
Het vlekkenpatroon van Dalmatiërs was lang een raadsel voor genetica. Deze vlekken zijn namelijk volledig uniek voor dit ras en komen bij geen enkel ander ras over de hele wereld voor. Zelfs de gevlekte Deense Dog, ook bekend als Harlekijn, vertoont geen genetisch verwantschap.

Ondertussen is wel zeker dat de vlekken van een Dalmatier een gewijzigde vorm van spikkeling zijn. Zo kun je bijvoorbeeld gelijkenis vinden tussen de spikkels van een Engelse Setter die ook ronde en verschillende vlekken heeft, alleen wel vervormt door het lange haar. Een geschoren Setter zou waarschijnlijk zeer goed lijken op een Dalmatier.



De Engelse Setter


En toch zijn er ook hier verschillen met de vlekken van de Dalmatër. Het voornaamste verschil is dat de Dalmatier vaak minder vlekken heeft, groter en niet dichter op elkaar bij de poten en muil. Andere verschillen die duiden op een gewijzigde vorm van spikkels zijn:

  • Dalmatiërs worden wit geboren en ontwikkelen hun vlekken pas later.
  • Dalmatiërs hebben soms ook grotere vlekken op hun hoofd en/of lichaam, platen genaamd. Dit wijst er op dat ze een extreem wit patroon hebben. Ofwel dat de vlekken niet door de witte genen veroorzaakt worden. Ook doofheid wat vaak voorkomt bij Dalmatiers en samenhangt met het witte pigment bevestigt dit.
  • Kruisingen met Dalmatiërs zijn vaak gespikkeld en nooit gevlekt. Dit duidt op een recessief wijzigend gen. De Dalmatiër zal dus één kopie van het gen doorgeven maar enkel indien ook het andere gen van de andere ouder er is (dus ook een Dalmatiër) resulteert dit in de typische vlekken van de Dalmatische hond.
  • Soms worden Dalmatiërs geboren met wat kleinere spikkels of een soort van uitdeining van de vlekken. Dit wordt waarschijnlijk veroorzaakt door slecht werkende genen.

Energiek


Het is een zeer actief, intelligent ras, vrij van angst en nervositeit. Ze hebben een enorm uithoudingsvermogen. Een flinke wandeling in het bos of op het strand, een fietstocht: het is allemaal aan hem besteed en een half uurtje per dag is echt niet voldoende. Ze zijn dan ook lange tijd gefokt met als doel met de koetsen mee te lopen, vandaar hun uithoudingsvermogen.

Door hun energie en speelsheid zijn het ook goede kindervrienden. Het is wel belangrijk dat ze van pup af aan goed gesocialiseerd zijn. Ook kunnen ze voor kleine kinderen te hevig zijn. Het is sowieso belangrijk je kinderen te betrekken bij de
opvoeding en gehoorzaamheidstraining.

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aanhankelijk


Zijn grote liefde zijn de mensen rondom hem heen. Hoe meer bezoek in huis, hoe gezelliger hij het vindt. Het is een kindervriend, alleen is het wel aan u uw kinderen te leren, dat een hond geen speelgoed is. Ook is deze hond te sterk om door jonge kinderen alleen uitgelaten te worden. Hoewel het een grote mensenvriend is, kunt u hem goed leren om enkele uurtjes per dag alleen thuis te zijn. Begin dit dan ook zo jong mogelijk aan te leren.

Reuen zijn naar de huisgenoten toe haast nog aanhankelijker dan teven, maar ze kunnen naar andere reuen soms wel eens wat dominant gedrag vertonen. Wanneer u hier goed mee omgaat en zorgt dat u de roedelleider bent en blijft, zal hij zich goed in die rangorde schikken.

Dalmatiërs zijn er ook voor gekend gevoelig te zijn voor zware straffen. Ze zijn zodanig gevoelig en aanhankelijk opgesteld dat ze een uitbrander van het baasje niet rap vergeten. En omdat het toch eigenwijze honden blijven en ze ook nog eens heel nieuwsgierig zijn van aard moet je vroeg of laat ingrijpen. De hoofdzaak hierbij is niet zozeer hard maar wel consequent te zijn.

Nieuwsgierig en koppig


De Dalmatische hond is van nature een nieuwsgierige maar ook eigenwijze hond. Gehoorzaamheid als bijvoorbeeld van een Herder moet je van een Dalmaat niet zondermeer verwachten. Daarvoor ontbreekt de will to please of werklust. Het is echter ook niet waar dat ze helemaal niet af te richten of dom zijn. In tegenstelling, met de juiste motivatie en de nodige tijd kun je heel veel bereiken. Want het is een slimme hond die graag zal leren als hij er het nut (de beloning) van inziet. Zijn aandacht erbij weten te houden en regelmatig maar kort en vooral consequent oefenen is de boodschap.

Deze combinatie kan het wel moeilijker maken je hond te leren loslopen. Van nature wil hij namelijk zo snel mogelijk de omgeving gaan verkennen. Daarom is het van belang dat je hem al van jongs af aan leert te komen en te volgen.

Lachen


Een van de dingen waar de Dalmatische hond om bekend staat is het 'lachen'. Vaak trekt de Dalmaat zijn lippen zo op dat de voortanden geheel bloot komen te liggen. Dit is een uiting van onderdanigheid en/of vriendelijkheid. Mensen die het voor het eerst zien verwarren het vaak met agressie en dit is geheel onterecht. Als baasje zul je al snel merken dat je vaak zo begroet wordt.


Afbeeldingen van een lachende Dalmatiër

 


Waaks


De Dalmatische hond is niet waaks in de zin van het terrein verdedigen, maar aanslaan (blaffen) als er iemand aankomt zullen ze waarschijnlijk wel doen. Ook al is zelfs dat niet met zekerheid te zeggen. Het is echt afhankelijk van hond tot hond. Het is bovenal een allemansvriend dus als de 'indringer' de hond normaal tegemoet komt, dan zal de Dalmaat deze persoon vriendelijk en kwispelend binnen laten.

Mijn ervaring leert vooral dat ze heel open zijn naar alles en iedereen. Ook vreemden bijvoorbeeld die langs de tuin komen. Van bezoek zijn ze al helemaal in hun nopjes. Ze zullen deze altijd kwispelend tegemoet lopen. Als ze daarentegen een schim zien of een geluid wat ze niet kunnen thuisbrengen dat slaan ze wel duidelijk alarm.

Reu vs teef


Fysiek zijn teven kleiner en slanker gebouwd dan reuen. Dat kun je ook al zien aan de gewichten en schofthoogten uit de standaard. Om die reden kun je bij kinderen bijvoorbeeld opteren voor een teefje.

Schofthoogte: De schofthoogte voor reuen 56-61 cm. Voor teven bedraagt de schofhoogte 54-59 cm.

Gewicht: Het gewicht voor reuen ongeveer 27-32 kg. Voor teven ongeveer 24-29 kg.

Maar ook het karakter en gedrag zou verschillend zijn. Zoals eerder gezegd heeft de reu bijvoorbeeld meer aanleg tot dominantie. Dit kan blijken wanneer je bv gaat wandelen of naar de hondenschool gaat met een reu. De kans bestaat dat hij zich wil bewijzen tegenover andere honden op zijn weg. Echter is het de taak van de opvoeder hoe daan ook bovenaan de roedel de staan. Ook zouden reuen aanhankelijker zijn dan teven. Hoewel een Dalmatiër op zich al aanhankelijk is natuurlijk. En een Dalmatiër die alleen is zal sowieso veel aanhankelijker zijn aan zijn baasjes dan een Dalmatiër die in groep leeft. Ongeacht het geslacht.

Andere meer voor de hand liggende verschillen zijn dat de reu uit zichzelf gaat markeren met urine. Dit is gedrag wat je kan afleren. Of toch zeker op plaatsen waar dat niet gewenst is. De teefjes worden dan weer loops. Dit is 2x per jaar. Als je daar echt niet mee kan leven of je hebt een roedel en kunt ze in die periode moeilijk afzonderen. Dan is het perfect mogelijk deze te steriliseren. Ze worden dan niet meer loops, zullen ook niet meer gedekt worden en je voorkomt ook een aantal ziekten. Enige nadeel is dat de kans bestaat dat ze daardoor incontinent worden.

 

showen

 

Ook word er met dit ras geshowd zoals u kunt zien op de foto hieronder

 

 

Afbeelding van een showhond